سرباز پارسی

.:هوایی - زمینی - دریایی -تحلیلی:.

 
B-1 لنسر
نویسنده : سینا سازمند - ساعت ٢:۳٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٢ آذر ۱۳۸۸
 

 لنسر یکی از بمب افکن های استراتژیک ارتش آمریکاست. در واقع طرح این بمب افکن از دهه 60 میلادی به عنوان یک مافوق صوت با برد بلند و توان حمل مهمات بالا در نیروی هوایی ایالات متحده مطرح شد. نمونه های اولیه این بمب افکن مادون صوت بود ولی با ایجاد تغییرات اساسی در ساختار آن تبدیل به یک بمب افکن مافوق صوت شد که با هر ماموریتی سازگار است و قادر است بدون نیاز به سوختگیری از پایگاه بلند شده و پس از نابودی هدف به سمت پایگاه بازگردد. البته این مراحل بهینه سازی B-1 نزدیک به 12 سال طول کشید تا سرانجام این پرنده وارد خدمت نیروی هوایی شد.B-1B یکی از انواع این بمب افکن و در واقع اصلی ترین نمونه آن است که در سال 1986 وارد خدمت نیروی هوایی آمریکا شد. لنسر را با قابلیت پرواز مافوق صوت و برد عملیاتی زیاد و همچنین سقف پرواز بلند میتوان بین دو بمب افکن B-52 و B-2 قرار داد. نام رسمی B-1 در نیروی هوایی آمریکا لنسر است اما معمولا به اسم مستعار Bone (B – ONE) شناخته میشود. در حال حاضر با بازنشست شدن جنگنده هایی مانند یوروفایتر 111 و F-14 از خدمت نیروی هوایی لنسر تنها بازمانده نسل هواپیماهای بال متغیر است.
دفتر مطالعات هواپیماهای استراتژیک آمریکا برای اولین بار در سال 1965 طرح تولید یک بمب افکن قاره پیما با قابلیت حمل مهمات بالا را که بتواند جایگزین
B-52 شود را تصویب کرد اما تاخیرها و تعلیق های پیاپی در انجام این طرح باعث شد B-1 نتواند زودتر از دهه 80 میلادی وارد خدمت شود یعنی 12 سال پس از شروع مطالعات اولیه.

 

بدین ترتیب B-1B تا حد زیادی خواسته های ایالات متحده را توانست برآورده کند4 موتور توربوفن که قابلیت دستیابی به سرعتهای بالا را به آن میداد به همراه بالهای متغیر باعث شد که این جنگنده از مانورپذیری بالایی نیز برخوردار باشد. استفاده از سیستم های پیشرفته اخلالگر که در این مدل استفاده شده است به همراه مواد جاذب امواج به کار رفته در بدنه و سطح راداری کم آن باعث شد تا در مقابل جنگنده های رهگیر تا حد زیادی ایمن باشد. سرعت B-1B از B-1A کمتر بود و به 1و25 ماخ در ارتفاع بالا و 0.92 ماخ در سرعتهای پایین محدود شده است تا مصرف سوخت زیاد بر برد آن تاثیر نگذارد. موتور F110 جنرال الکتریک جایگزین موتور F101 شده بود که در B-1A استفاده میشد. استفاده از شراره های بزرگ (FLARE) نیز باعث گمراه کردن موشک های حرارتی شلیک شده به سمت آن میشود. لنسر تا به حال 6 بار مورد بهینه سازی قرار گرفته است که آخرین بار آن در سال 2005 بود. از مدل B-1B تا به حال صد فروند ساخته شده است که قیمت پیشرفته ترین مدل آن 283 میلیون دلار برآورد میشود البته طبق آمار تنها 66 فروند از این بمب افکن ها قادر به عملیات هستند.

 

مهمترین عملیاتی که B-1 در طول دوران خدمت خود انجام داد عبارتند از جنگ اول خلیج فارس در عراق ، نبرد کوزوو ، حمله به افغانستان و حمله به عراق در سال 2003 . با اینکه در حال حاضر بمب افکن B-2 بسیار پیشرفته تر از B-1 است اما هزینه نگهداری بسیار بالای B-2 باعث شده است که نیروی هوایی آمریکا اعلام کند که این بمب افکن را تا سال 2020 از خدمت خارج خواهد کرد در حالی که هنوز تاریخی برای پایان دوره خدمت B-1 اعلام نشده است و احتمالا لنسر کماکان اصلی ترین بمب افکن مافوق صوت آمریکا باقی خواهد ماند.

با این حال B-1 در تمام ماموریت ها نیز موفق نبوده است و تا کنون 15 فروند سانحه برای آن گزارش شده است که برخی از آنها به مرگ خدمه و انهدام هواپیما منجر شده است. بیشتر این سوانح ناشی از نقص فنی سیستم کنترل یا موتور آن بوده است. آخرین مورد این حوادث در سال 2008 در پایگاه هوایی آمریکا در قطر به وقوع پیوست که در ان نقص فنی در سیستم هیدرولیک B-1 در هنگام تاکسی کردن باعث برخورد آن با موانع کنار باند شد که در پی آن هواپیما در آتش سوزی از بین رفت ولی خدمه نجات یافتند.

 

مشخصات : 
نوع کاربری: بمب افکن سنگین
کارخانه سازنده:راک ول اینترنشنال
تعداد خدمه: 4 نفر شامل 1نفر خلبان اصلی و 1 افسر تهاجم و یک نفر افسر دفاع نظامی و فرمانده هواپیما
آخرین قیمت: 283 میلیون دلار
نیروی محرکه: 4 عدد موتور توربوفن مدل
F-101-GE-102 جنرال الکتریک با پس سوز و 30000پوند تراست در هر کدام با پس سوز
طول: 44.5 متر عرض: در حالت باز 41.8 متر و در حالت بسته 24.1 متر ارتفاع: 10.4 متر
وزن خالی:86180 کیلو گرم حداکثر وزن:216630 کیلو گرم
حداکثر سرعت:1448 کیلومتر بر ساعت یا 1.34 ماخ حداکثر ارتفاع پروازی: بیشتر از 30000 فوت
حداکثر برد: این بمب افکن دارای قابلیت سوخت گیری هوایی است و قابلیت قاره پیمایی دارد
توضیحات: بمب افکن بی-1 ای برای اولین بار در تاریخ 23 دسامبر سال 1974 پرواز کرد و نمونه اولیه مدل بی-1بی در تاریخ 18 اکتبر سال 1984 پرواز کرد

 بمب های قابل حمل : 
84×
Mk-82 AIR inflatable retarder general purpose bombs[61]
81×
Mk-82 low drag general purpose bombs[62]
84×
Mk-62 Quickstrike sea mines[63]
24×
Mk-65 naval mines
24×
Mk-84 general purpose bombs
24
x B83 nuclear bomb


 
comment نظرات ()