سرباز پارسی

.:هوایی - زمینی - دریایی -تحلیلی:.

 
مقایسه سوخو 25 با آ -۱۰
نویسنده : سینا سازمند - ساعت ۱٠:٠٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٤ فروردین ۱۳٩۱
 

سوخو 25

 

سوخو ۲۵ را می توان همتای روسی هواپیمای « آ -۱۰» ایلات متحده دانست.Su-25 –که ناتو آن را فراگ فوت به معنای پای قورباغه نامیده- یک هواپیمای تهاجمی می باشد که برای پشتیبانی نزدیک و عملیات زد تانک استفاده می شود .Su-25 با تکیه بر زره قوی در کاکپیت ( که قابلیت دفاع در برابر توپهای 23 میلیمتری را دارند) و بدنه خود برای تحمل کردن آتش سنگین دشمن طراحی شده است . در واقع سرعت هواپیما قربانی طراحی هواپیما شده و آن را به یک هواپیمای زیر صوت تبدیل کرده است. نوک هواپیما به یک مسافت یاب لیزری مجهز می باشد که بعنوان تعیین کننده هدف نیز مورد استفاده قرار می گیرد. در قسمت عقب هواپیما نیز یک سیستم هشدار دهنده رادار به نام Sirena-3 قرار داده شده است. نوع تولیدی اولیه این هواپیما ، Su-25 ( که ناتو آن را فراگ فوت-A می نامید) بود که Su-25K اولین نمونه صادراتی از این نوع بود. Su-25K که از نظر الکترونیک پروازی و سیستم کنترل آتش در رده پایین تری نسبت به نمونه قبلی بود به کشورهای عراق و کره شمالی صادر شد.Su-25BM ( که نوع صادراتی آن Su-25BMK است) یک نمونه تغییر داده شده ی Su-25 ( فراگ فوت-A ) بود که بعنوان هدف های هوایی برای تمرین های هوا به هوا و زمین به هوا مورد استفاده قرار می گرفت و توپ هواپیما نیز حذف شده بود.Su-25UB یک نمونه تمرینی پیشرفته برای نیروی هوایی روسیه است که Su-25UT نمونه آموزشی دو نفره غیر مسلح – که با Su-28 نیز شناخته می شود- از این نمونه سرچشمه می گیرد. توپ، زره، سیستم کنترل آتش، سیستم های ECM (جنگ الکترونیک) به همراه پنج جایگاه حمل سلاح و سیستم پخش کننده شراره و تمام دیگر تجهیزات جنگی حذف شده است. اگر چه تصمیم بر جایگزینی هواپیماهای L-29 و L-39 با این هواپیما بود ولی این امر هیچگاه اتفاق نیفتاد. Su-25UTG یک نمونه دریایی از Su-25UT می باشد که برای آشنایی خلبانان نیروی دریایی با کار با ناوهای هواپیما بر استفاده شده بود.البته یک Su-25UT به Su-25UTG تبدیل شد که تنها فرق آنها جایگزینی ترمز چتری با قلاب های مهار کننده می باشد. Su-25TM – که با نام Su-39 نیز شناخته می شود- نمونه ارتفا داده شده این هواپیما بر پایهSu-25UB می باشد. سیستمهای الکترونیک پروازی به طور قابل ملاحظه ای ارتقا داده شده اند که هواپیما را قابل به پرواز در هر شرایط آب و هوایی و در روز و شب کرده است. مهمترین وظیفه این نمونه مبارزه و ضد تانک است. سیستمهای تجهیزاتی این هواپیما آن را قادر کرده که در نقش ضد کشتی استفاده شده و امکانات محدود هوا به هوا برای مبارزه با هلیکوپترها و پرنده های کم سرعت به آن داده شده است. پایداری هواپیما افزایش یافته و مقاومت آن با افزایش زره، کاهش اثر مادون قرمز، پخش کننده های شراره و دیگر امکانات بهبود یافته است. از جمله ارتقا سیستمها شامل افزودن خلبان خودکار(Auto Pilot)، سیستمهای ناوبری/حمله بهبود یافته می باشد. تولید این نمونه به سفارشات خارجی بستگی دارد. Su-25SM اسمی است که برای ارتقا نمونه Su-25 و Su-25UB در نظر گرفته شده است. آزمایشات پروازی اولین نمونه از Su-25 ارتقا داده شده شروع شده است. سه فروند دیگر نیز که شامل یک فروند Su-25UB نیز می شود در حال انجام می باشد. مهمترین فاکتور های ارتقا شامل سیستم ناوبری/حمله که با استفاده از کامپیوتر پر سرعت می باشد. این ارتقا دقت هدف را دو تا سه برابر و دقت سیستم ناوبری را تا ده برابر می کند. Su-25KM "اسکورپیون (عقرب)" نمونه ارتقا داده شده Su-25K می باشد که با همکاری البیت سیستمز و TAM ( هوا فضا سازی تفلیس) گرجستان انجام می شود. از جمله ارتقا ها شامل نمایشگر های رنگی چند کاره، کامپیوتر جدید و نمایشگر نصب شده در کلاه خلبان می باشد. در 27 اکتبر 2004 اولین فروند Su-25KM به نیروی هوایی ترکمنستان تحویل داده شد. قبلا هم گرجستان 43 فروند Su-25 به ترکمنستان به خاطر بدهی های خود تحویل داده بود. به گفته منابع خارجی که نمی توان به آنها اعتماد کرد پنج فروند Su-25K عراقی بعلاوه 2 فروند Su-25UBK در سال 1991 به ایران داده شد. نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سفارش 30 فروندSu-25UBK را به روسیه داده است.


مشخصات:
وظیفه : پشتیبانی نزدیک، آموزشی رزمی
انواع : Su-25 (Frogfoot-A), Su-25K (Frogfoot-A), Su-25BM/BMK (Frogfoot-A), Su-25UB/UBK (Frogfoot-B), Su-25UT (Su-28, Frogfoot-B), Su-25UTG (Frogfoot-B), Su-25T/TM (Su-39), Su-25TK (Su-34), Su-25SM
استفاده کنندگان : روسیه، بلغارستان، جمهوری چک، گرجستان،ایران،عراق،قزاقست� �ن،کره شمالی،پرو،اسلواکی و اوکراین
موتور : دو موتور توربو جت 9921 پوندی R-195 توربو جت بدون پس سوز
ابعاد : طول 15.53 متر، ارتفاع 4.80 متر، دهنه بال 14.36 متر
اوزان : وزن خالی 9500 کیلوگرم، حداکثر وزن برخاست 17600 کیلوگرم
حداکثر سرعت : 975 کیلومتر بر ساعت ( 606 مایل بر ساعت)
سقف پرواز : 10000 متر ( 32800 پا)
سلاح : یک توپ 30 میلیتری AO-14A دو لوله. تا 4400 کیلوگرم انواع مهمات شامل بمب های هدایت شونده لیزری، راکت ها ، بمب های خوشه ای، موشک های هوا به هوا و مخزن های سوخت اضافی که بر روی 10 تا 11 نقطه قرار می گیرند.



سوخو 25 متعاق به سپاه پاسداران


A-10 Thunderbotl



در واقع A-10 و OA-10 موسوم به Thunderbolt یا صاعقه، جزء اولین جنگنده های نیروی هوایی ایالات متحده هستند که برای پشتیبانی نزدیک از عملیات نظامی نیروی زمینی طراحی شده اند. طراحی آنها بسیار ساده است.. این جنگنده ای است که می تواند علیه انواع ادوات و تجهیزات زمینی نظیر تانکها و سایر ادوات زرهی به کار رود و به راحتی آنها را منهدم کند.
اموریت این جنگنده می تواند شب یا روز برای حمایت از پیشروی نیروهای زمینی باشد.نخستین پرواز ای-10 در 1972 انجام گرفت و در مجموع 707 فروند از آن تولید شده است. ماموریت دوم A-10 شناسایی و حمایت عملیات نیروهای ویژه (تکاوران) می باشد. تمامی این ماموریتها می توانند در ارتفاع بسیار پائین (چند متری) و یا ارتفاع بالا به خوبی هدایت و انجام شوند. عمده ترین ماموریت تاتدربولت حفظ برتری زمینی در ماموریتهایی از فاصله ی بسیار نزدیک می باشد.
نیاز نیروی هوایی بر جنگنده ای با قابلیت حمل حداکثر مهمات بود که بتواند در ارتفاع بسیار پائین پرواز کرده و ماموریت خود را در نهایت دقت انجام دهد. همچنین قابلیت مانورپذیری بالایی در سرعتهای پائین داشته باشد و در همان حال بتواند با دقت بسیار زیاد اهداف زمینی را مورد اصابت قرار دهد. ماموریت تاندربولت به نحوی تعیین گشت تا بتواند در سرتاسر جهان عملیات کرده و از پایگاههای ناآماده با حداقل سرویس اولیه قادر به پرواز باشد
این هواپیما با توجه به اهداف طراحی و ساختش که حضور در میدان نبرد و تحت شعاع آتش سنگین دشمن است از درجه بالایی از انعطاف پذیری و پایداری برخوردار است و می تواند در خارج از پایگاههای هوایی و در مسافتهای کوتاه نیز نشست و برخاست کند.
مخزنهای سوخت هواپیما نیز تا حد امکان دور از کابین و تجهیزات ضروری پروازی قرار گرفته و قابلیت جدا شدن از بدنه ی اصلی را دارا هستند.
برد ای-10 برابر با 1280 کیلومتر است که شعاع عملیاتی وسیعی را تحت پوشش این هواپیما قرار می دهد و با توجه به سرعت پایین اهداف زمینی از قابلیت پرواز در ارتفاع پایین(زیر 1000 پا)(پایین تر از 300 متری)و با سرعت اندک برخوردار است و در این شرایط می تواند از تمامی تسلیحات بارگذاری شده اش به بهترین وجه استفاده نماید.
در حال حاضر بیش از 350 فروند ای-10 در آرتش ایالات متحده به سرویس دهی مشغول هستند.
یک برنامه ی مدرنیزه سازی نیز در حوضه ی تسلیحات آن صورت خواهد پذیرفت که امکان استفاده از نسل جدید تسلیحات آمریکا را نظیر(JDAM) و (WCMD) به ای-10 می دهد و یک غلاف هدف گیری جدید نیز توسط لاکهید مارتین موسوم به Sniper XR به این هواپیما اضافه می شود همچنین کابین و سیستمهای پروازی نیز مورد تجدید نظر کلی قرار می گیرند..
بدین ترتیب نیروی هوایی و گارد ملی آخرین ورژن این هواپیما موسوم به ای-10سی(A-10C)تا سال 2028 در سرویس نگه می دارند.
کابین هواپیما بگونه ای طراحی شده که یک دید کامل 2.4 کیلومتری را به خلبان می دهد و با یک ساختار تیتانیومی به ضخامت 3.8 متر از جان وی حفاظت می کند زره حفاظتی خلبان را در برابر پرتابه های انفجاری تا 37 میلیمتری و شیشه ی کابین وی را در برابر گلوله های 23 میلیمتری تحت حفاظت قرارمی دهند.
کابین دارای نمایشگر ال سی دی ، سیستم رادیویی حفاظت شده سیستم جهت یابی اینرسایی و یک سیستم ناوبری تاکتیکی موسوم به (TACAN) است.
لاکهید مارتین همچنین در حال نصب سیستم جهت یابی جهانی (EGI) بر روی این هواپیماست که تعیین موقعیت دقیق ای-10 را ممکن می سازد ، علاوه بر آن سیستم خودکار شناسایی و انطباق با عوارض زمین (TERPROM) تیز در حال نصب بر روی این هواپیماست .
خلبان به یک سیستم نشانه روی بر روی کلاه ، سیستم دید در شب (NVIS), و هدایت تصویری موشکهای ماوریک برخوردار است و از یک سیستم کنترل آتش کامپیوتری موسوم به(LASTE) برخوردار است که زمان و موقعیت و جهت رها سازی بمبهای سقوط آزاد را نیز محاسبه می کند و علاوه بر آن نسبت به احتمال برخورد با موانع در ارتفاع پست نیز حساس است.
ای-10 دارای 11 جایگاه بارگیری مهمات به وزن کلی 7260 کیلوگرم است. 3 جایگاه در زیر بدنه و 4 جایگاه در هر بال قراردارد همچنین انواع غلافهای هدایت الکترونیکی و لیزری نیز برای هدایت دقیقتر مهمات شلیک شده بر روی این هواپیما نصب می شود.
ای-10 توانایی حمل 10 تیر موشک هوا به زمین تقویت شده ی ماوریک (AGM-65) را دارد (با سر جنگی 57 کیلوگرمی و برد 45 کیلومتری)
ای-10 جهت دفاع از خود در برابر شکاری های دشمن توانایی حمل موشکهای هوا به هوای کوتاه برد سایدواندر را (با سرعت بیش از 2 ماخ) دارد.
طیف وسیعی از انواع بمب ها نیز در حوزه ی تسلیحات آ-10 قرار دارند شامل :
بمب های 500 پوندی MK-82
بمب های 2000 پوندی MK-84
بمب های آتش زای 750 پوندی(ناپالم) MK-77
بمب های هدایت لیزری GBU-10 و GBU-12
و همچنین توانایی حمل تا 10 تیر(به طور استاندارد 4 تا 6تیر) از بمب های MK-20 BL755,CBU-97 , CBU-89 , CBU-87 , CBU-71 , CBU-58 , CBU-52را نیز دارد.
نورتوپ گرومن مجموعه ای از سیستمهای هدف یاب نقطه ای لیزری را با یک ال سی دی ضوح بالا 640 x 512 پیکسل را برای ای-10 تدارک دیده است.
ای-10 همچنین از یک توپ 30 میلیمتری جنرال دینامیکس به نام GAU-8/A برخوردار است که توانایی شلیک عمودی را نیز داراست و تا فاصله ی 6500 متری می تواند تانکهای سنگین را هدف قرار دهد.
این توپ می تواند با گلوله های ضد زره 0.75 کیلوگرمی و یا گلوله های اورانیومی0.43 کیلوگرمی تجهیز گردد و بنا به انتخاب خلبان از 2 نرخ شلیک 4200 و یا 2100 گلوله در دقیقه استفاده کند ، هر خشاب این توپ حاوی 1350 گلوله است.
این هواپیما با دو موتور توربوفن جنرال الکتریک موسوم به TF34-GE-100 مجهز شده که هر کدام توانایی تولید 9065 پوند نیرو را دارا می باشند.
نحوه ی استقرار این موتورها از دو جهت برای ای-10 حائز اهمیت است نخست این امکان را به هواپیمامی دهد که به راحتی با از دست دادن یکی از موتورها به نبرد ادامه دهد و دوم آسیب پذیری آن را در برابرسیستمهای ضد هواپیمای دوش پرتاب تا حد زیادی کاهش می دهد.
ای-10 هواپیمای یک نفره به طول 16.26 و عرض از سر بال 17.53 متر و ارتفاع 4.47 متر است
وزن خالی آن 25000 پوند و حداکثر وزن برخاست آن 51000 پوند(22950 کیلوگرم) است.
حداکثر ارتفاع 45000 پا و حداکثر سرعت آن 700 کیلومتر است .
هواپیما حتی در صورت از دست دادن یکی از بالها نیز می تواند به پرواز ادامه دهد و در صورت لزوم چرخها را نیز از بدنه ی اصلی جدا ساخته و بدون چرخ در سلامت کامل فرود آید.
آ-10 دارای دو سیستم هیدرولیک جانشین می باشد که هر کدام از آنها می توانند به تنهایی جانشین سیستم اصلی شوند اما هواپیما قابلیت کنترل و پرواز را حتی در صورت از دست دادن تمامی سیستمهای هیدرولیک را نیز دارد.
صندلی ACES-II قابلیت پرتاب و نجات جان خلبان را چه در حداکثر ارتفاع و چه در ارتفاع صفر را دارد.
این صندلی همچنین خلبان را چه در سرعت 830 کیلومتر و چه در سرعت صفر به سلامت به روی زمین هدایت می کند.
شعاع گردش ای-10 نصف یک اف 16 است و می تواند ظرف کمتر از 7 ثانیه پس از عبور کردن از یک هدف مجددا بازگشته و به هدف خود حمله نماید.
تعمیر و نگه داری این هواپیما آنقدر ارزان است که پرهزینه ترین بخش تعمیرات آن ، رنگ آمیزی مجدد هواپیماست به همین جهت نیروی هوایی ایالات متحده به جای استفاده از روال استاندارد قراردادهای پیمان کاری تعمیر و نگه داری ، خودش راسا تعمیر و نگه داری اکثر قطعات ای-10 را انجام می دهد.
تعمیر و نگه داری این هواپیما درشرایط غیر استاندارد(خارج از پایگاه) و در نزدیکی میدان نبرد نیز ممکن است .ای-10 همچنین از توانایی سوخت گیری هوایی نیز برخوردار است.
ای-10 از سیستمهای ویژه ی جنگ الکترونیک و ضد آن برخوردار است و قابلیت رها سازی شراره های آتش زا(جهت فریب موشکهای حرارتی) را دارد
قیمت یک فروند ای-10 بر اساس ارزش دلار در 1998 برابر با 13 میلیون دلار است.
عمر عملیاتی اولیه ی ای-10 برابر با 8000 ساعت است که با توجه به ارتقا های صورت گرفته تا 24000ساعت افزایش یافته است.
آمار زیر موید عملکرد این هواپیما در نابودی طیف وسیعی از اهداف درعملیات طوفان صحرا 1991 است:
987 دستگاه تانک ، 926 اراده توپ ، 501 دستگاه نفربر زرهی ، 1106 دستگاه کامیون ، 249 خودرو زرهی فرماندهی ، 112 Military Structures ( احتمالا به معنی سنگر؟ یا قرار گاه نظامی؟)، 96 رادار ، 72 پناهگاه زیر زمینی ، 2 هلکوپتر(نبرد هوا به هوا) ، 51 موشک اسکاد (انهدام بر روی زمین) 50 دستگاه توپ ضد هوایی ، 28 پست فرماندهی ؛ 11 سکوی پرتاب موشک ، 9 فروند موشک زمین به هوا SAM)) ، 8 تانکر سوخترسان و 10 فروند هواپیما(بر روی زمین هدف قرار داده شده)
شایان ذکر است دولت ترکیه چند سال قبل خواهان خرید ای-10 بود(احتمالا برای مبارزه با شورشیان پ کا کا) اما نهایتا به افزایش ناوگان اف-16 های خود بسنده کرد.
4 مدل از این هواپیما ساخته شد مدلهای A , B C و همچنین نمونه ی ( airborne forward air control) کنترل هوایی موسوم به OA10 نیز موجود است.
پیوست: در منابع مورد ترجمه نامی از رادار یا سیستمهای جایگزین آن پیدا نکردم اگر چند سال قبل در یکی از مجلات تخصصی نوشته شده بود به علت احتمال سقوط هواپیما در شرایط جنگی و دسترسی دشمن به آن از نصب سیستمهای راداری پیچیده در این هواپیما خودداری شده است با این همه در شناسه ی ارائه شده برای این هواپیما در گلوبال سیکوریتی از دو سامانه ی AN/ALE-40وAN/ALQ-119 تحت عنوان سیستمها (Systems) یاد شده بدون آنکه توضیحی داده شود و مترجم نمی داند سیستمهای مذبور چه سامانه هایی هستند.

منبع : میلیتاری


 
comment نظرات ()